Την άποψη μου θα πω και μην αρχίσετε να κράζετε πάλι παλιόπαιδα..
Για μένα και τα 2 είναι τραγούδια που θα μείνουν στην ιστορία..
Απλά με το " Ήταν τρελός" κλείνεις τα μάτια και όταν το ακούς έρχεσαι πιο κοντά σε έναν από τους Ήρωες της Κύπρου.. Είναι πιο άμεσο, από τους στίχους μπαίνεις μέσα στην εικόνα και το ζεις με όλες σου τις αισθήσεις ή έστω προσπαθείς να καταλάβεις..
Ενώ το "Πάντα γελαστοί", σε ανατριχιάζει εξίσου όμως δεν έχει την ίδια αμεσότητα.. Αν και θεωρώ την μουσική του πολύ καλύτερη.. Επίσης έχει τον απίστευτο για μένα στίχο "Όσοι με τον Χάρο γίναν φίλοι, με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη.."
Αλλά, όπως ήδη προείπε κάποιος, αυτά είναι γούστα.. Άρα υποκειμενικά σχόλια γίνονται ως επί το πλείστον..
Δεν μπορούμε να κράζουμε κάποιον επειδή δεν του αρέσει το ίδιο τραγούδι με μας νομίζω..
